6) Sunum Katmanı (Presentation Layer): Verinin sıkıştırılması, şifrelenmesi, formatının belirlenmesi, düzenlenmesi vs.
5) Oturum Katmanı (Session Layer): NETBIOS.
4) Taşıma Katmanı (Transport Layer): TCP/IP, SPX.
3) Network Katmanı (Network Layer): Router.
2) Veri Hattı Katmanı (Data Link): Ethernet (NIC) ve Token Ring.
1) Fiziksel Katman (Physical Layer): Ağ içerisindeki kablolar ve jack'lar bu kısma girer.
KATMANLARIN İŞLEVLERİ
Uygulama Katmanı (Application Layer)
Kullanıcının çalıştıracağı uygulamalara ağ servislerini sağlar. Kullanıcıya en yakın olan katmandır. Bilgi (data) iletir.Telnet, SMTP, FTP, SNMP, NCP, SMB, HTTP, browserlar...
Sunum Katmanı (Presentation Layer)
Gönderilecek bilginin ortak ve standart formatlara dönüştürülmesini sağlar. Kodlama ve dönüştürme fonksiyonlarını tanımlar. Veri sıkıştırması, veri çoğaltılması, kriptografi, güvenlik ve kullanıcı doğrulaması için de kullanılır.MPEG, QuickTime, ASCII, EBCDIC, TIFF, JPEG, GIF...
Oturum Katmanı (Session Layer)
Oturum katmanı, bir bilgisayar birden fazla bilgisayarla aynı anda iletişim içinde olduğunda, gerektiğinde doğru bilgisayarla konuşabilmesini sağlar. Dosya transferinde kontrol noktaları oluşturur. Transferin kopmasında kaldığı yerden başlamasını sağlar.
Taşıma Katmanı (Transport Layer)
Taşıma katmanı, üst katmanlardan gelen veriyi ağ paketi boyutunda parçalara böler. Bilgilerin doğruluğunu kontrol eder. Gönderilecek bilginin güvenli bir şekilde ulaştırılmasını sağlar. Hata bulma ve hataları düzeltme görevi vardır.
Ağ Katmanı (Network Layer)
Yönlendirme ve adresleme işlemlerinin yapılmasını sağlar. Routed ve Routing protokoller bu katmanda çalışır. Routed protokol, bilgiyi paketlere çevirir ve bu paketlere bir başlık eklenir. Bu başlıkta bilgi kaynağının adresi ve gideceği adres bilgileri bulunur. IP protokolü burada çalışır.
Veri İletim Katmanı (Data Link Layer)
Veri bağlantısı katmanı fiziksel katmana erişmek ve kullanmak ile ilgili kuralları belirler.Gönderilecek bilginin ağ ortamında nasıl taşınacağını, fiziksel adreslemeyi ve ağ topolojisini tanımlar.
Media Access Control (MAC)
- MAC alt katmanı, veriyi, hata kontrol kodu (CRC), alıcı ve gönderenin MAC adresleri ile beraber paketler ve fiziksel katmana aktarır.
- Alıcı tarafta da bu işlemleri tersine yapıp veriyi, veri bağlantısı içindeki ikinci alt katman olan LLC'ye aktarmak görevi yine MAC alt katmanına aittir.
Logical Link Control (LLC)
- LLC alt katmanı, bir üst katman olan ağ katmanı için geçiş görevi görür. Protokole özel mantıksal portlar oluşturur (Service Access Points, SAP). Böylece kaynak makinede ve hedef makinede aynı protokoller iletişime geçebilir (örneğin TCP/IP).
- LLC ayrıca veri paketlerinden bozuk gidenlerin (veya karşı taraf için alınanların), tekrar gönderilmesinden sorumludur. Flow Control, yani alıcının işleyebileceğinden fazla veri paketi gönderilerek boğulmasının engellenmesi de LLC'nin görevidir.
Fiziksel Katman (Pyhsical Layer)
Verinin kablo üzerinde alacağı fiziksel yapıyı tanımlar. Verinin kabloya aktarımındaki voltaj frekans değerlerini belirler. Verinin elektrik sinyaline nasıl döneceğini ve aktarılacağını belirler.
BU PROTOKOLE GÖRE ÇALIŞAN BAZI SİSTEMLER
TDM (Time-Division Multiplexing)
TDM, zaman bölmeli çoğullama anlamına gelir ve layer 1 dediğimiz OSI‘nin fiziksel katmanında bulunur. Data transferi, İnternete çıkmadan noktadan - noktaya denilen teknikle gerçekleştirilir. TDM teknolojisinde göz önünde tutulması gereken husus, bütün giriş portları üzerindeki toplam bant genişliğinin çıkıştaki bant genişliğini aşmamasıdır. Yani diğer bir deyişle, sabit bant genişliğini garanti eder. TDM multiplexing, 2 şekilde elde edilebilir; eş zamanlı (senkron) ve eş zamansız (asenkron).
Senkron TDM
Senkron iletişimde veriler, bit bit saat işareti senkronizasyonu ile gönderilir. Yüksek hızda veri iletiminde kullanılır. Frame bazlı transfer söz konusudur.
Asenkron TDM
Veri iletişiminde kullanılan en basit ve kolay yöntemdir. Veriler karakterler şeklinde gönderilir. Senkronizasyon başlangıç/bitiş bitleri ile yapılır. Düşük hızda veri iletişimi için uygundur.
ATM (Asynchronous Transfer Mode)
ATM, eş zamansız aktarım modu anlamına gelir ve layer 2 dediğimiz data link katmanında bulunur. Geniş alanda, daha fazla bant genişliği gerektiren erişim uygulamalarının altyapısını oluşturmaktadır. Son zamanlarda IP-Ethernet gelişimiyle popülerliğini gittikçe kaybeden ATM, taşıma sistemi olarak varlığını sürdürmektedir. Paket anahtarlamalı iletim tekniğinin bir türü sayılabilecek hücre aktarımını, devre anahtarlama teknolojisinin faydalarını da alarak gerçekleştirir.
Ses, görüntü ve veri gibi farklı yapısal özelliklere sahip trafikleri, aynı platform üzerinden taşır. Gerçek zamanlı veri iletimi için son derece uygun olan donanım bazlı hücre anahtarlaması kullanılan bu iletim tekniğinde, taşıyıcı hücreler sabit olarak 53 byte büyüklüğündedir. Sabit büyüklükteki bu 53 byte hücre, 5 byte başlık ve 48 byte payload kısmından oluşur. 53 byte'tan büyük çerçeveler, ATM adaptasyon seviyesi tarafından uygun formata getirilerek iletim sağlanır. ATM servisinde, Mbit seviyesinden Gbit seviyesine ölçeklenebilir ve QoS (Servis Kalitesi) parametreleri, veri iletimi başlamadan önce tahsis/garanti edilir.
FRAME RELAY
Frame Relay, verilerin çok yüksek hızlarda dijital Netwokler üzerinden iletilmesini sağlayan bir teknolojidir. Veriler, "Frame" olarak adlandırılan paketler halinde iletilir. Frame Relay, veri aktarımı süresince, kesintisiz ve sadece o verinin iletileceği (dedicated) bağlantılar üzerinden yapılır. Bu yüzden, ses ve normal data iletişiminde pek uygun olmadığını söyleyebiliriz. Frame Relay'de, iletilen paketler için "iletim sırasında herhangi bir anda" hata kontrolü yapılmaz. Verinin iletileceği nokta, hata kontrolünden sorumludur. Bunu sonucunda, paket iletim hızları çok yüksektir ve yaklaşık 1.5-2 MBit/saniye mertebelerine çıkabilir.
XDSL (X DIGITAL SUBSCRIBER LINE)
Telefon için mevcut bakır kablolar üzerinden ilave bir yatırım yapmadan yüksek hızlı veri taşınması için oluşturulan geniş bant erişim teknolojilerini ifade etmek için kullanılır.
Avantajları
