Selamlar! :)
Sıcak ve bunaltıcı yaz günlerinden kurtuldum nihayet. Sonbaharı seviyorum ama bu ılık ve güzel güz günlerinde, üstelik tam da okul zamanı :( , antivirüs programımın süresi dolmuş durumda. Bendeniz de arayışlar içerisindeyim. “Çok para vermeyeyim ama iyi olsun, iyi olsun ama hızlı da olsun, hızlı olsun ama çok yer tutmasın, çok yer tutmasın ayrıca.. ” şöyle olsun, böyle olsun diyerek uzuyor değerli okurlar.
İşte bu arayışlarda önüme çıkan bir haberi sizlerle paylaştım. Aslında genel olarak tüm yazılımlar farklı özellikler vaat etseler de yaklaşık olarak aynı verimle çalışıyorlar diye düşünüyorum fakat yazımda okuyacağınız proje gerçekten farklı bir bakış açısıyla biçimlendirilmiş: “Dijital Karıncalar”
Bilgisayar ağlarını davetsiz misafirlerden korumak için verilen ve bitmeyecek olan savaşın uzmanlarından birkaçı olan Wake Frost Üniversitesi bilgisayar bilimleri profesörü Errin Fulp, öğrencileri ve PNNL araştırmacıları, karıncaları model alan bir yeni bir savunma mekanizması geliştirdi.
Alışılagelmiş, statik ve sevimsiz güvenlik yazılımlarının yanısıra bu “dijital karıncalar”, bilgisayarları tıpkı düşmanları olan kendini yenileyebilen bilgi hırsızı programların, yetkisiz kullanıcılara kolaylık sağlayan yazılımların ve daha nicelerinin yaptığı gibi baştan başa tarıyor. Karıncalardan biri herhangi bir tehditle karşılaştığında, karınca ordularından biri hemen sorunlu bölgeye ulaşıyor. “Swarm Intelligence” denilen bu yöntem tehlikeleri kolayca tespit ediyor.
“Doğada, karıncaların önlerine çıkan tehlikelere çok başarılı savunmalar oluşturdukları biliniyor.” diyor güvenlik ve bilgisayar ağları uzmanı Errin Fulp. “Savunmalarını hızla oluşturup, tehlikeyi yok ettikten sonra tekrar aynı hızla işlerine kaldıkları yerden devam ediyorlar. Biz de bu sistemi bilgisayarda oluşturmaya çalışıyorduk.”
|
|
|
Soldan sağa: Errin Fulp ve öğrencileri Brian Williams, Wes Featherstun.
|
Şu an kullanılan güvenlik programları, bilgisayarları bilinen tüm tehditlere karşı korumak için tasarlanmış olsalar da, malware –malicious software, yani zararlı yazılım- uzmanları yaptıkları küçük değişimlerle tüm bu savunmaları kolaylıkla geçiyor.
Bu değişimler farkedilip sisteme yüklenince güvenlik programları daha çok kaynak yüklemiş oluyor, dolayısıyla antivirüs taramaları uzuuun zamanlar işgal ediyor, bilgisayar yavaşladıkça yavaşlıyor, bir pencere 5 dakikada açılıyor ve tüm bunlar da bizi deli ediyor.
Bunun üzerine Glenn Fink -Modern teknolojik siber güvenlik araştırmalarında en iyilerden olan PNNL (Pacific 
Northwest National Laboratory)’nin bilim adamlarından- karınca davranışlarını temel alan fikriyle yola çıkıyor, Errin Fulp ve iki öğrencisi ile dijital karıncaları 64 bilgisayarlı bir ağda denemek üzere bir araya geliyorlar. Evet biraz masalımsı bir anlatım oldu, farkındayım. :)
Amaç 3000 farklı çeşit dijital karıncayı, tarama için görevlendirmek. Hareket ederlerken -tıpkı doğadaki iz sürücü karıncalar gibi- diğer karıncaları yönlendirmek adına bir takım dijital izler bırakıyorlar. Karıncalardan biri herhangi bir tehlike bulduğu anda diğer izlerden çok daha güçlü bir iz bırakıyor ve daha güçlü alan bu iz daha çok karınca çekiyor. Bu sayede bilgisayar için bir çeşit antienfeksiyon sürüsü elde edilmiş oluyor.
Bu yaz yapılan çalışmalar ve deneyler sonucunda dijital karınca fikrinin bir varsayımdan fazlasını hakettiği anlaşıldı. Bu nedenle PNNL önümüzdeki sömestırda projeyi daha da genişletecek.
Araştırmacılar, bu yeni güvenlik yaklaşımını geniş ağlara sahip olan sistemler –resmi makamlar, okullar, büyük şirketler gibi- için şu ana kadar geliştirilen en uygun yöntem olarak tanımlıyor.
Kullanıcıların, karınca kolonilerinin, herhangi bir açıkla ya da hatayla bilgisayarlarında büyük bir yer kaplayacağı hakkında endişelenmesine gerek yok çünkü karıncalar kullanıcılara koloni hakkında rapor veren “nöbetçi” yazılımlar olmadan çalışmıyor.
Kaynaklar :
